skip to Main Content
HÚN MISSIE

HÚN MISSIE

Op de bank, met een kleedje, thee en mijn gedachten.
Op de achtergrond klinkt Coldplay met het nummer Fix you. Ik denk terug aan vorige week.

 

Woensdag, we vertrekken naar ´t Flinkboskje in Hemelum. Het is 18.30 en in het komende half uur komen er 8 meiden binnenlopen. Nu nog ongemakkelijk en een beetje zenuwachtig. Vanavond starten we met ´Meiden met een missie´. Zij gaan 3 dagen aan de slag met persoonlijke groei. De komende dagen staan in het teken van zelfliefde. Dat zij hier zijn is ontzettend moedig.

We beginnen met natuurlijk een kennismaking. Daarna starten de meiden met oefeningen. De eerste avond krijgen ze inzicht in hun maskers, beschermlagen en overlevingsmechanisme. Een confronterende avond omdat ze zich bewust worden van wat ze allemaal doen om hun ware ik te verhullen. De maskers zijn opgezet om schuld en schaamte te verbergen, om te verhullen hoe het echt met ze gaat, om de buitenwereld te laten denken dat het goed met ze gaat.

Donderdagochtend, het is stil aan het ontbijt. In deze groep zitten vooral veel avondmensen.. We starten rustig op en om 10.00 uur beginnen weer. De sfeer is wat gespannen. Logisch ook, ik herken dit gevoel van trainingen en opleidingen die ik zelf volg. Je wil er zijn maar als je er dan zit vraag je jezelf af waarom je er JA tegen hebt gezegd.. Deze meiden gaan vandaag verder met tevoorschijn komen. Tevoorschijn komen met alle littekens en beschadigingen. In hun jonge leven is al veel gebeurd. Langzaamaan worden de verhalen verteld, voorzichtig komt hun binnenwereld naar buiten. Verdriet, boosheid, trots, blijdschap, 100% inzet en grote weerstand wisselen elkaar af vandaag.

Later op de dag komt er aandacht voor hun eigen kracht, grenzen herkennen en aangeven. Ze krijgen nog meer inzicht in hun patronen en gedrag. Ze krijgen nieuwe ervaringen en leren hoe ze het anders aan kunnen pakken. Verschillende oefeningen brengen hen in contact met hun lichaam waardoor bewustzijn toeneemt. Ik zie hun koppies omhoog komen, ik zie ze krachtig grenzen aangeven, ik zie ze plezier maken met elkaar. Een dag die raakt, ook ons als trainers.

De volgende ochtend ontbijten we een half uurtje later. Het is nog stiller dan de dag ervoor. De impact van deze dagen is zichtbaar samen met hun interne processen. Vandaag gaan ze aan de slag met het voelen van hun veerkracht, hun waarden, affirmaties en als laatst zichtbaar zijn zonder alle maskers.

Vandaag voel ik een diep respect voor de meiden. Ben ik geraakt. Voel ik trots. Een diepe buiging voor deze Meiden met hún Missie.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top